Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/3660 K.2017/5242

I- Temyiz talebinin reddine dair 03.01.2014 tarihli ek karara yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin kararın 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, söz konusu karara karşı sanık müdafii tarafından yapılan itirazın da mercii tarafından karara bağlandığı, itirazın reddi kararının kesin olması nedeniyle temyiz edilemeyeceği, temyiz isteminin reddine ilişkin kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

II- Sahte fatura kullanmak suçundan kurulan 25.02.2015 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiası ile açılan kamu davasında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen mükellefler hakkındaki tüm vergi raporlarının getirtilmesi, raporları uyarınca açılmış dava varsa dosyalarının celp edilip incelenmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi,

faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgelerinin bulunup bulunmadığının ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp,

gerektiğinde faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

III- Kabule göre de

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın suça konu faturaları Katma Değer Vergisi ve Kurumlar Vergisinde kullanması sebebi ile 16.04.2006 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2005 yılı olarak yanlış gösterilmesi,

c) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı ilamı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,