Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/3757 K.2017/4109

I- Sanıklardan ... ve ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve sanıklar müdafiinin itirazı konusunda itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından, dava dosyasının bu sanıklar yönünden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Şikayetçi ...’nın temyiz itirazlarının incelenmesinde

Sanıklara yüklenen resmi belgede sahtecilik suçundan ...’nın doğrudan zarar görmediği ve kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı cihetle; usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden, şikayetçi vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, III- Sanıklardan ... müdafileri ile ... ve müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1- Sürücü kursu yetkilileri tarafından düzenlenmesini sağladığı sahte lise diploması ile sürücü belgesi alan sanık ...’ın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Yasasının 49. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nın 38/1, 204/2. maddesinde yazılı "memurun resmi belgede sahteciliğine azmettirme", sanık ...’ın eyleminin ise,

dosyası tefrik edilen sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek sürücü belgesi almak isteyen kursiyer sanıklar adlarına sahte öğrenim belgeleri düzenleyip sürücü belgesi almalarını sağlama ve bu suretle "memurun resmi belgede sahteciliğine iştirak" suçunu oluşturacağından, sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 204/2. maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde anılan Yasanın 204/1. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini,

2- Kabule göre de;

a- Suç tarihinin, sanıklardan ... yönünden, suça konu sahte diplomalarla Trafik Tescil Şube Müdürlüğüne sürücü belgesi almak için en son müracaat edilen tarih olan 23.08.2006, sanıklardan ... yönünden ise, kendisinin müracaat tarihi olan 02.02.2006 olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında 06.09.2006 olarak yanlış gösterilmesi,

b- Sanık ...’ın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c- Sanık ... hakkında hükümde gösterilmemiş ise de, her iki sanık hakkında da 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,