Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/3808 K.2017/4467

1-Sanıklardan ...'ın ... Sigortacılık Ltd.

Şti isimli şirket yetkilisi, sanık ...'ın da serbest muhasebeci olduğu, sanıkların iştirak halinde gerçekte bu işyerinde çalışmayan müştekileri sanık ...'a ait işyerinde çalışıyor gibi göstererek düzenledikleri işe giriş bildirgelerini Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'na vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda; suça konu sahte olduğu iddia edilen işe giriş bildirgesi asıllarının duruşmaya getirtilip incelenmemesi,

sanıklardan ...'ın savunmasında, 2005 yılının Ocak-Şubat aylarında rahatsızlığı nedeniyle Ağrı ilinden ayrıldığını, Mayıs ayında da işyerini tamamen kapattığını, suça konu işe giriş bildirgelerini kendisinin düzenlemediğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu belge asılları incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulmasından sonra,

sanık ...'ın suç tarihinde Ağrı ilinde serbest muhasebecilik yapıp yapmadığı, sanık ...'a ait şirketin muhasebe işlemlerinden sorumlu olup olmadığı ve bahse konu işe giriş bildirgelerinin kim tarafından kuruma verildiğinin ilgili kurum ve kuruluşlardan sorulması,

suça konu işe giriş bildirgeleri üzerinde yer alan sanık ...'a ait kaşe üzerindeki imzaların bu sanığa yada sanık ...'a ait olup olmadığına yönelik bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini ile sanık ...'ın üzerine atılı eylemin, işe giriş bildirgesi verme yükümlülüğünün suç tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca işverene ait olması,

3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu'nun 2-A maddesinde belirtilen "muhasebecilik ve mali müşavirlik mesleğinin konusu” kapsamındaki işlerden olmaması nedeniyle, aynı Yasa'nın 47. maddesine göre, anılan meslek mensuplarının görevleri sırasında veya görevleri sebebiyle işledikleri suç kapsamında sayılamayacağı cihetle, 5237 sayılı TCK'nın 207/1 ve 43. maddeleri kapsamında özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu,

sanık ...'ın eyleminin de bu suça iştirak niteliğinde bulunduğu gözetilmeden, sanıklardan ... hakkında "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, sanık ... hakkında da "resmi belgede sahtecilik" suçlarından hüküm kurulmak suretiyle eksik inceleme sonucu suç vasfında da yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5271 sayılı CMK'nın 233. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma hakkı bulunan şikayetçi kurum kamu davasından usule uygun şekilde haberdar edilmeden, yokluğunda yargılama yapılıp karar verilmek suretiyle iddia hakkının kısıtlanması,

3-Kabule göre de;

a-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, suça konu en son tarihli sigortalı işe giriş bildirgesi'nin tarihi olan "30.12.2005" yerine, "2007" olarak yanlış yazılması,

b-Sanıklardan ... hakkında TCK'nın 204/2, 43/1. maddeleri uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezası ile sanık ... hakkında TCK'nın 204/1, 43/1. maddeleri uyarınca hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından, TCK'nın 62. madde uyarnca indirim yapılırken hesap hatası sonucu sanık ... hakkında "3 yıl 1 ay 15 gün" yerine, "2 yıl 13 ay 15 gün", sanık ... hakkında "2 yıl 1 ay" yerine "1 yıl 13 ay" hapis cezasına mahkumiyete hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

c-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,