Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/4036 K.2018/706

Katılanlar vekilinin 05.04.2013 havale tarihli temyiz dilekçesinde “...sanıklar hakkında beraat kararı verilmiştir. Söz konusu beraat kararının eksik inceleme sonucu verildiği kararın usul ve yasaya aykırı olduğu...” şeklindeki gerekçe ile temyiz başvurusunda bulunduğu, sanık ...’nun mahkumiyet kararına yönelik bir temyizinin bulunmadığı tespit edilerek yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan açılan kamu davasında; sanığın suçlamaları kabul etmediğini, kadastro çalışmaları yapıldığı sırada kendisini mahalli bilirkişi olarak gösterdiklerini, kadastro tespiti yapıldıktan sonra bu tespite ilişkin evrakları imzalamasını söylediklerini, okur-yazar olmadığı için bunları imzaladığını, bu sırada kadastro görevlilerine herhangi bir sorun olup olmadığını da sorduğunu, herhangi bir şey olmadığını söylediklerini, bu nedenle imzaladığını, suçsuz olduğunu beyan etmesi, tüm dosya kapsamı incelendiğinde sanığın savunmalarının aksini gösterir ve sanığın suç kastı ile hareket ettiğine dair herhangi bir delil olmadığı ve beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de; TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,