Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/5077 K.2017/8180

Cep telefonu bayii işleten sanığın müşteki adına sahte abonelik sözleşmesi düzenlediğinin iddia olunduğu somut olayda, bireysel abonelik sözleşmesindeki imzanın müştekinin eli ürünü olmadığının tespit edilmesi, sözleşmenin sanığın yetkilisi olduğu bayide düzenlenmiş olması ve suçtan kaynaklanan menfaatin sanığa ait olacağı cihetle, suçun sübut bulduğu gözetilerek,

hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Kanun hükümleri gereğince sanığa ön ödeme tebliğinde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,