Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/5717 K.2017/8432

A-Sanığın kendisini borçlu katılanı ise kefil olarak gösterip onun adına sahte imza ile düzenlediği suça konu iki adet bonoyu ....

Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine olan borcuna karşılık şirketin satış sorumlusu tanık....'a vererek resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; her ne kadar Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesince yaptırılan inceleme sonucu hazırlanan 21.12.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre, suça konu senetler üzerinde kefil adına atfen atılı imzaların, katılanın eli mahsulü olmadığının tespit edildiği bildirilmiş ise de; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında suça konu bonoları borçlu olarak kendisinin, kefil olarak da katılanın firma temsilcisinin huzurunda imzaladıklarını belirtmesi,

suça konu bonoları alan tanığın ifadesi ile de sanığın bu savunmasının doğrulanması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; huzurda alınan imza örnekleri ile birlikte suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imzaları getirtilip suça konu senetlerde katılan adına atfen atılı bulunan kefil imzalarının katılanın eli ürünü olup olmadığı yönünde Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınmasından sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın durumunun tayin ve takdiri yerine eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

B-Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; suça konu senetler üzerinde yapılan sahtecilik eylemlerinin değişik tarihlerde gerçekleştirildiğine dair delil bulunmaması ve senetlerin katılan aleyhine 13.06.2011 tarihinde aynı anda icra takibine konu edilmesi karşısında; eylemin bir bütün olarak tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu,

TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca fiilin aynı anda işlendiğinin kabul edilmesi gerekliliği nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı ancak belge sayısı ve çeşitliliğinin TCK'nın 61. maddesine göre temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınması gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı

2-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,