Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/6415 K.2019/2811

Sanığın, suç tarihinde eşi olan şikayetçinin bilgisi ve rızası dışında onun adına GSM abonelik sözleşmesi imzalayarak telefon hattı aldığının iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın şikayetçi adına, onun bilgisi dahilinde, imzasını taklit ederek suça konu abonelik sözleşmesini imzaladığını savunması, şikayetçinin şikayet dilekçesinde;

o tarihte sanık ile evli olduklarını, aralarında geçimsizlik olduğu gerekçesiyle ayrılmak istediğini söylediğinde sanığın nüfus cüzdanını elinden aldığını, ayrıldıktan sonrada kendisine yeni nüfus cüzdanı çıkarttırdığını ancak sanığın kendisinde kalan eski nüfus cüzdanı ile kendisinden habersiz olarak GSM abonelik sözleşmesi imzalayarak telefon hattı aldığını, bu hatla ilgili telefon borcundan dolayı hakkında icra takibi yapıldığında olaydan haberdar olduğunu beyan etmesi karşısında, iddia ve savunmalara göre sanık ve müştekinin fiili ayrılık ve boşanma tarihleri araştırılarak suçun sübutu halinde,

suç ve hüküm tarihinden önce 10.11.2008 tarih ve 27050 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanun'un 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. Maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi verilemez" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında,

özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme uyarınca sanığa ön ödeme önerisinde bulunulması suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,