Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/726 K.2018/4487

5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 20.03.2007 tarihli mahkumiyet hükmünden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28.12.2010 tarihine kadar asli zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 14.04.2016 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28.12.2010 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 20.01.2011 tarihine kadar asli zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık hakkında ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 20.03.2007 tarihinden, hükmün açıklandığı 10.10.2016 tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,