Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/8322 K.2020/4006

Sanık ...; mahkumiyet

Katılan vekilinin 12/11/2012 havale tarihli temyiz dilekçesinin içeriği itibarıyla temyiz isteminin, sanık Satılmış (İbrahim) Bölükbaşı hakkında verilen beraat kararlarına yönelik olduğu anlaşılmakla, katılan vekili yönünden bu hükümlere hasren yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ...’nun adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20/06/2007 tarihli 2007/1 Esas ve 2007/325 Karar sayılı ilamında hükmedilen 17 ay 15 gün hapis cezasının, 647 sayılı Yasa'nın 6. maddesi gereğince ertelendiği,

765 sayılı TCK’nin 95/2. maddesinde “Cürüm ile mahkum olan kimse hüküm tarihinden itibaren beş sene içinde işlediği diğer bir cürümden dolayı evvelce verilen ceza cinsinden bir cezaya yahut hapis veya ağır hapis cezasına mahkum olmazsa, cezası tecil edilmiş olan mahkumiyeti esasen vaki olmamış sayılır” şeklindeki düzenleme karşısında, 2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının, sanık tarafından iş bu erteleme kararının hüküm tarihinden sonraki beş yıl içerisinde işlendiği anlaşıldığından,

sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerini uygulayan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki tekerrüre ilişkin uygulamanın hükümden çıkartılmasına ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ... yönünden; sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, her takvim yılı için sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemlerinin zincirleme şekilde tek suç olarak kabul edilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.