KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2017/8391 E., 2020/4578 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Eylül 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Sahte belge düzenleme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
234 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,
II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 02/07/2012 tarihli bilirkişi raporuna dayanılarak sanıkların atılı suçu işledikleri kabul edilmesine karşın, bahsi geçen bilirkişi raporundaki tespitin aksine sanıklar hakkında sübuta konu eylemleri nedeniyle hükmolunan cezalarından 213 sayılı Yasanın 360. maddesi uyarınca indirim yapılmaması nedeni ile fazla ceza tayini,
2- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/8391, K. 2020/4578, 16 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama