Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/8617 K.2020/2946

5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında, sanığa yüklenen "defter ve belge gizlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

213 sayılı Kanun'un 359/a-2 maddesindeki cezanın miktarına göre tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen sekiz yıllık asli dava zamanaşımının kesici son işlem olan mahkumiyet tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,