Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/9786 K.2018/5008

,...İnşaat Taahhüt Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti’nin yetkilisi olan sanık ... ile bu şirketin ortağı konumunda bulunan sanık ...’nın 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında;

1-Her iki sanık yönünden; sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması.

2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarına ilişkin suç konusu faturaların dosya içerisinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında düzenledikleri iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Sanık ... yönünden; sanık ...’nın tüm aşamalarda alınan beyanlarında; şirket müdürünün kendisi olduğunu, şirketin bütün işleriyle kendisinin ilgilendiğini, diğer sanık ...’nın şirketle ilgilenmediğini söylemesi, sanık ...’nın savunmasında, yalnızca şirketin ortağı olduğunu, herhangi bir fatura düzenlemediğini, şirket işlerinin sanık ... tarafından yürütüldüğünü beyan etmesi ve dosya kapsamından, sanık ...’nın şirket müdürü olduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...’nın sahte fatura düzenleme eylemine ne şekilde iştirak ettiği tartışılmadan, yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

3- Her iki sanık yönünden kabule göre de;

a)Sanıkların 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlemeleri nedeniyle zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b)2006 ve 2007 takvim yılı yönünden; Uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının sanıkların kendi altsoyu dışındakiler yönünden uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)2008 takvim yılı yönünden; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının sanıkların kendi alt soyu dışındakiler için hapis cezasının infazı tamamlanana kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,