Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/1447 K.2020/2991

Dosya içinde aslı gönderilen suça konu sürücü belgesi üzerinde heyetçe yapılan gözlemde, belge üzerinde mühür izinin bulunduğu ve yapılan sahteciliğin objektif olarak aldatıcılık niteliğini haiz olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Konya 9 Sulh Ceza Mahkemesi‘nin 2012/283 E. ve 2013/192 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nin 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu ve aynı Kanunun 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçu olması; hakaret suçu, önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenip, tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alınmış olması,

birlikte işlenen suçlardan birinin uzlaşma kapsamında olmadığı için daha önce uzlaştırma işlemi yapılmadığı dikkate alınarak.

6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik CMK'nin 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip, hakkında söz konusu ilam esas alınarak TCK'nin 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

.