Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/1535 K.2018/1241

I- Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada; sanığa yüklenen "özel belgede sahtecilik" suçunun suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı TCK'nın 207/1. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu ve aynı Kanunun 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan kurulan ve Dairemizin 26.11.2013 tarih ve 2013/3299 E. ve 2013/17739 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilen mahkumiyet hükmüne dair Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın incelenmesine gelince;

Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan sanık... hakkında yapılan yargılama sonucunda; mahkumiyetine ilişkin Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesince verilen 08.06.2010 gün 2008/481 Esas, 2010/187 Karar sayılı hükmün sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.11.2013 gün 2013/3299 Esas, 2013/17739 karar sayılı onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2018 tarihli sanığın lehine olan vaki itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü ile Dairemizin 26.11.2013 gün 2013/3299 Esas, 2013/17739 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Serbest muhasebecilik yapan sanığın gerçekte olmayan bir şirket adına ve şirkette fiilen çalışmayan kişiler hakkında işe giriş bildirgeleri düzenleyip Sosyal Güvenlik Kurumuna ibraz ettiği ve üzerine atılı suçu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; işe giriş bildirgesi verme yükümlülüğünün 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 8. maddesi uyarınca işverene ait olması,

düzenlenen belgelerin 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu'nun 2-A maddesinde belirtilen “muhasebecilik ve mali müşavirlik mesleğinin konusu” kapsamındaki işlerden olmaması nedeniyle, aynı Yasa'nın 47. maddesine ve Dairemizin aşamalarda istikrar kazanan görüşüne göre, anılan meslek mensuplarının görevleri sırasında veya görevleri sebebiyle işledikleri suç kapsamında sayılamayacağı cihetle, sanığa yüklenen sahtecilik eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 207/1. maddesi kapsamında özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,