Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/1737 K.2020/3895

1-Sanığın suça konu lise diploması ile özel güvenlik eğitim sertifikasını düzenledikten sonra bu sahte belgeleri Cerrahpaşa Tıp Fakültesi‘nde çalışmak amacıyla kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 14.10.2003 tarih ve 232/250 sayılı kararında açıklandığı üzere, onaysız fotokopi niteliğinde olup suret belge özelliği taşımayan belgelerin hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı ve aldatıcılık niteliği bulunmayacağından belgede sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı, belge asıllarının temini halinde ise,

belgelerde sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğundan, suça konu belge (diploma ve özel güvenlik eğitim sertifikası) asıllarının temini ile duruşmada incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulması, ayrıca sanık hakkında benzer nitelikteki eylemi nedeniyle İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 2013/410 Esas sayılı dava dosyasında hüküm kurulduğunun anlaşıldığı,

resmi belgede sahtecilik suçu seçimlik hareketle işlenebilen bir suç olup belgenin kullanılmasıyla suçun temadi ettiği, aynı belgenin süregelen kullanımının hukuki kesinti oluşmadığı müddetçe tek bir sahtecilik suçunu oluşturduğu da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,