Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/1927 K.2022/8002

1) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında, defter ve belgelerin “çalındığı, kaybolduğu veya bulunmadığı” ileri sürülerek ibrazından kaçınılması hâlinde usulüne uygun tebligatın aranmasına gerek bulunmadığı, defter ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu, 213 sayılı VUK’nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl süre ile saklama ve istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu, somut olayda da.

2008 yılına ait, defter ve belgelerin 27.05.2013 tarihinde bizzat sanığa tebliğ edilen yazı ile istendiği halde, bir kısım alış faturası haricinde defter ve belgelerini ibraz etmeyerek bulamadığını savunması karşısında, sanığın tüm unsurları itibarıyla oluşan "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan mahkumiyeti yerine beraatine hükmolunması,

2) Hükümden sonra, 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 Sayılı Kanun'un 4. Ve 5. Maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun'un 359. Maddesinin 3, 4, 5 ve 6. Fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2.maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun'un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,