Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/2150 K.2021/12936

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.1999 tarih ve 1999/11- 273/288 sayılı kararında da açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı, kaybolduğu, bulunmadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde VUK'nin 139. maddesinde yazılı hususlarda usulüne uygun tebligat aranmayacağı, sanığın aşamalardaki savunmasında defter ve belgelerinin muhasebecisinde olduğunu, tebligat yapıldığında, defter ve belgeleri ibraz etmesini söylediğini, ancak aralarında husumet olduğu için ibraz etmediğini beyan etmesi karşısında, tebliğnamede bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş,

defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının 11.12.2012 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan 27.12.2012 tarihinin, yüklenen suçun işlendiği tarih olduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda suç tarihinin "12.02.2013" olarak yanlış yazılmasının Mahkemesince düzeltilmesi ile uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından uygulanamayacağının gözetilmemesi isabetsizliğinin,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.