Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/2384 K.2020/3246

Sanık hakkında, üzerinde kendi resmi olan ancak kardeşi ...'ın bilgilerini içeren sahte nüfus cüzdanını, muhtarlıktan aldığı talep belgesine istinaden nüfus müdürlüğünde düzenlettiği iddiası ile resmi belgede sahtecilik suçundan dava açıldığı,

Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/155 esas, 2014/136 karar sayılı dosyasında ise TCK’nin 268 ve 206. maddeleri gereğince sanığın cezalandırılması istemiyle açılan davada verilen mahkumiyet hükmünün kesinleştiği anlaşılmakla, resmi belgede sahtecilik suçu seçimlik hareketle işlenebilen bir suç olup belgenin kullanılmasıyla suçun temadi ettiği, aynı belgenin süregelen kullanımının hukuki kesinti oluşturmadığı müddetçe tek bir sahtecilik suçunu oluşturduğundan, Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/155 esas, 2014/136 karar sayılı dosyası yönünden kanun yararına bozulması için ihbarda bulunulması mümkün görülmüş olup,

tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanığın, muhtarlıktan aldığı sahte nüfus cüzdanı talep belgesi ile nüfus müdürlüğüne müracaat ederek sahte nüfus cüzdanı çıkarma şeklindeki eyleminin, zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturması nedeniyle, hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesi uygulamasında, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan alt soy üzerindeki haklardan koşullu salıverme, c bendinde sayılan diğer haklardan mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.