Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/2691 K.2018/9711

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesinin 1. fıkrasındaki “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresine yapılır.” hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen 2. fıkrasındaki “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne aykırı olarak,

yokluğunda verilen kararın sanığın aynı zamanda da MERNİS adresi olan, sorgusunda bildirdiği adresine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, aynı Kanunun 21/2. maddesine göre yapılan 05.12.2014 tarihli tebliğ işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine 23.01.2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;Gerekçeli karar başlığında “04.10.2009“ şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin, “03.12.2009“ olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK'nin 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; somut olayda sanığın kardeşi olan....‘a ait kimlik bilgilerini bildirmek suretiyle... Noterliği‘nin 03.12.2009 tarih ve 05153 sayılı vekaletnamesi ile Avukat ...‘a vekalet vermekten ibraret eyleminde, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeden, TCK'nin 204/1-3. maddelerine göre belirlenen temel cezanın TCK'nin 43/1. maddesi uyarınca artırılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,