Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/2879 K.2020/5842

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın, ...'in kimlik bilgilerini kullanarak HSBC Bankası'na başvurarak kredi kartı sözleşmesi yaptığının anlaşılması karşısında kredi kartının sanık tarafından kullanımının olup olmadığının araştırılarak kredi kartı sözleşmesinin düzenlenmesinden sonra kartın üretilmesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 245/2, sahte üretilen bu kartın kullanılarak menfaat temin edilmesi halinde ise 245/3. maddesine temas eden suçun oluşacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgı ile özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-5271 sayılı CMK'nin 231/8.maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72.maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez" şeklindeki emredici kuralın ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilerek,

ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25 sayılı kararında vurgulandığı üzere kurulan mahkumiyet hükmünün hukuki bir sonuç doğurmamasını ifade eden ve doğurduğu sonuçlar itibarıyla karma bir özelliğe sahip bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir hüküm niteliğinde olmadığı dolayısıyla suç tarihi itibariyle sanığın kasten suç işlediğine dair kesinleşmiş mahkumiyet kararının bulunmadığı gözetilmeden diğer şartlar usulünce değerlendirilmeksizin CMK'nin 231/5 ve TCK'nin 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı,