Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/3965 K.2018/6487

5271 sayılı CMK’nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihe kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.06.2013 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 13.03.2016 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık yakalama ile alınan son savunmasında suça konu ehliyeti 2005 yılına kadar kullanıp, daha sonra Ercişte Cumhuriyet Savcısına teslim ettiğini iddia etmiş olsa da, Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2006 tarihli duruşmasında suça konu ehliyeti sahte olarak temin ettiğini beyan ettiği, mahkemenin aynı tarihli suç duyurusuna dair yazısı ekinde suça konu belgenin bulunduğuna dair şerhin yer aldığı, bu durumda sanığın suça konu sürücü belgesini mahkeme heyetine 22.05.2006 tarihinde ibraz ettiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla mahkemenin suç tarihi hakkındaki kabulü doğru olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Adli emanetin 2006/1013 sırasında kayıtlı suça konu belge aslının akıbeti hakkında karar verilmemesi,