Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/528 K.2018/2018

Sanık hakkında mühür bozma suçlarından verilen 01.10.2009 tarih, 2009/20 Esas ve 2009/164 Karar sayılı ilk mahkumiyet hükmünün sanık tarafından; "elektrik enerjisi hakkında hırsızlık" suçundan kurulan beraat hükümlerinin ise katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26.07.2012 tarihli yazısı ile sadece elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2 maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine mahkemece beraat hükmü kuruldğu ve hükmün temyiz edilmeden kesinliştiği,

iade kapsamında bulunmayan mühürs bozma suçundan yeni bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; sanığın, mühür bozma suçundan kurulan 01.10.2009 tarih, 2009/20 Esas ve 2009/164 Karar sayılı mahkumiyet hükmüne yönelik süresinde yaptığı temyizine hasren dosya incelenip gereği görüşüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen "mühür bozma" suçlarının suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 203/1 maddesindeki öngörülen cezalarının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan mahkumiyet hükmünün verildiği 01.10.2009 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan,