Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/5955 K.2019/6714

Yapılan duruşmaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1- Suç ve hüküm tarihinden önce 10.11.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi verilemez" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; sanığın eyleminin, özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturduğu ve sanığa ön ödeme önerisinde bulunarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/11/2009 Tarih , 2008/202 Esas ve 2009/1340 karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetine konu olan 5237 sayılı TCK’nin 141/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle, 6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik CMK'nin 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanık hakkında söz konusu ilam nedeniyle TCK'nin 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

3- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesi gerekliliği,