Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/6232 K.2022/12564

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1)Sanık hakkında, birleştirilen Milas 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/63 Esas ve 2015/23 Karar sayılı davaya konu mühür bozma suç tarihinin 30.09.2013, iddianame tarihinin 20.01.2014 olduğu, asıl dava dosyasında ise mühür bozma suç tarihinin 28.04.2014, iddianame tarihinin ise 27.05.2014 olduğu, ilk iddianamenin düzenlendiği 20.01.2014 tarihinde hukuki kesintinin gerçekleştiği, sanığın eylemleri ayrı suçları oluşturduğundan TCK'nin 203/1. maddesi kapsamında iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, zincirleme mühür bozma suçundan hüküm kurulması,

2)Adli sicil kaydına göre asıl davadaki suç yönünden tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması yasaya aykırı,

3)Kabule göre de;

a)Zincirleme suç hükümlerinin uygulanması sırasında TCK'nin 43/1. maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nin 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

b) Hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,