Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/6990 K.2021/2904

Sanık müdafinin temyiz isteminin nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik olmadığı, bu kararın itiraz yoluna gidilmeksizin 29/04/2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; sanık müdafinin resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Türkiye Vakıflar Bankası Burhaniye Şubesi’nin 20/12/2011 tarih ve 697 sayılı yazısı ile suça konu 26/09/2010 vade tarihli 13.000 TL bedelli senedin 13/04/2010 tarihinde, 05/12/2009 vade tarihli 32.000 TL bedelli senedin ise 16/09/2009 tarihinde tahsil amacıyla bankaya teslim edildiğinin belirtilmesi karşısında, TCK’nin 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin Mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.