Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/7211 K.2022/12326

1)Sanıklar hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma eylemlerinden açılan kamu davasında; aynı takvim yılı içinde farklı beyannamelerde sahte fatura kullanma eyleminin bir bütün olarak zincirleme sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, faturaları kullanılan bir kısım şirketlerin vergi tekniği raporlarında sahte fatura düzenleyicisi olduklarına yönelik gerekçeye itibar edilemeyeceğinden bahisle eylem bölünerek bu şirketlerden kullanılan faturalar nedeniyle beraat, diğer şirketlerden kullanılan faturalar nedeniyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,