Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/7264 K.2022/12519

1- 2011 yılı takvim yılı ocak ayında 6.000 TL tutarında faturanın düzenlediğinin vergi tekniği raporundan anlaşılması karşısında; söz konusu faturanın kime düzenlendiğinin tespit edilmesi ile fatura aslı ya da onaylı örneğinin temin edilmeye çalışılması ve sanığa gösterilerek söz konusu faturanın kendisi tarafından düzenlenip düzenlenmediğini sorulması,

düzenlemediğini savunması karşısında uzman bir kurum ya da kuruluştan fatura üzerindeki imza ve yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu aldırılması ve gerekirse faturayı kullanan mükellefin tanık olarak beyanına başvurulması ile söz konusu faturayı kimden hangi ticari ilişki karşılığında aldığının ve sanığı tanıyıp tanımadığının sorulmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

2- 2011 yılında suçun sübutu halinde, 2009 ve 2010 takvim yıllarında ise sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinde; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,