Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/10402 K.2020/2536

Sanığın, hükmün verildiği tarihte başka suçtan cezaevinde tutuklu olarak bulunması nedeniyle, Mahkemece hüküm tefhim edilirken hüküm fıkrasına "5271 sayılı CMK'nin 263/1 maddesi gereğince cezaevinde bulunan sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta dilekçe vererek kanun yoluna başvurabileceğinin" de yazılması ve bu hususun da tefhim edilmesi gerektiği halde, bu hususun hüküm fıkrasına yazılmamış ve tefhim edilmemiş olması sebebiyle, 17.12.2015 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilmiş; tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.12.2011 tarihli 2008/952 Esas ve 2011/1544 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 2.000 TL adli para cezasının hüküm tarihi itibarıyla kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında yer alan diğer hükümlülüklerinden en ağırı olan Kartal 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1161 Esas ve 2009/8 Karar sayılı “2 yıl 12 ay” hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözeltilmemesi,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazda duraksamaya, karışıklığa neden olacak ve infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ve 1 yıl denetim süresinin belirlenmesine ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine, ''Sanığın,

Kartal 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2009 tarihli 2008/1161 Esas ve 2009/8 Karar sayılı 2 yıl 12 ay hapis cezasına ilişkin geçmiş hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK'nin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,