Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/10609 K.2023/6751

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 5. Asliye Ceza Mahkemesi 13.10.2015 tarihli ve 2015/459 Esas, 2015/610 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın vasisinin temyiz isteği; usule aykırı olan hapis cezasının kaldırılması gerektiğinden kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde kolluk görevlilerince sanığa kimlik sorulduğu, sanığın suça konu ...'e ait olan fakat kendi fotoğrafını yapıştırdığı sahte sürücü belgesini ibraz ettiği, belgedeki fotoğraftan kuşkulanan kolluk görevlilerine sanığın bu sefer gerçek kimlik bilgilerini söyleyerek sürücü belgesinin sahte olduğunu beyan ettiği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında; mağdurun arabasında bulduğu sürücü belgesini yakalaması olması sebebiyle aldığını, kendisinin fotoğrafını yapıştırdığını ve bu şekilde kullandığını beyan etmiştir.

3. Kriminal rapor ile inceleme konusu sürücü belgesindeki halen mevcut fotoğrafın, evvelce aynı yerdeki fotoğrafın sökülmesinden sonra (tahrifen) yapıştırılmış olduğu ve aldatma niteliğinin bulunduğu tespitleri yapılmıştır.

4. Sanık, yakalanmamak için mağdur ...'ün sürücü belgesini temin ederek kendi fotoğrafını yapıştırdığını kabul etmiştir.

5. Yapılan yargılama sonunda gerekçeleri açıklanarak takdiren sanığın alt sınırdan cezalandırılmasına, hakkında takdiri indirim uygulanmasına, tekerrüre esas sabıkası bulunması sebebiyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, dosyaya yansıyan suça eğilimli kişiliği ve adli sicil kaydı nazara alınarak takdiren hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümleri uygulanmaksızın mahkumiyetine ilişkin temyiz incelemesine konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlayacak şekilde 1 yıllık denetim süresi belirlenmesi ayrıca tekerrüre esas alınan ilamın numarası olarak 2010/94 Esas ve 2010/95 Karar sayılı kararın yazılması gerektiği ve Adli Emanetin 2015/3828 sırasında kayıtlı suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, düzeltilen hususlar dışında sanık vasisinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ...

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2015/459 Esas, 2015/610 Karar sayılı kararına yönelik sanık vasisinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 6. bendinde yer alan "2014/94 ibaresi ve aynı bentte yer alan "başlamak suretiyle bir yıllık denetim süresi belirlenmesine" ibaresinin yine hükmün 7. paragrafında yer alan "Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesi gereğince MÜSADERESİNE" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine "2010/94";

"denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ve "dosyada delil olarak saklanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,