Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/10665 K.2023/5483

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,10.09.2015 tarihli ve 2014/906 Esas, 2015/599 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 206 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 51 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'un temyiz isteği; suç işleme kastının olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ...'ın temyiz isteği; suç işleme kastının olmadığına, akrabası olan hükümlü ile görüşmek istediğine, başka bir amacının olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın ağabeyi ...'nin Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, olay tarihinde sanık ... ile halasının oğlu sanık ...'ın birlikte görüş günü olması nedeniyle Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna gittikleri, sanık ...'ın ağabeyi ... ile görüşmek üzere kaydını yaptırarak ziyaretçi kartını aldığı, bu ziyaretçi kartını görüşme ... bulunmayan sanık ...'a verdiği, sanık ...'ın sanık ... adına düzenlenen ziyaretçi kartını kullanarak hükümlü ... ile görüşmek için müracaatta bulunduğu,

yapılan kontroller sırasında sanık ...'ın sanık ...'a ait ziyaretçi kartı ile görüşme yapmak istediğinin tespit edilerek tutanak düzenlendiği, bu suretle sanıklar Ferhat ve Necat'ın resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu işledikleri iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. 27.11.2014 tarihli cezaevi infaz koruma memurlarınca tutulan tutanakta; Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda 27.11.2014 tarihinde yaptırılan haftalık görüşte, D/17 koğuşunda yatmakta olan hükümlü ... Tefrul'u ziyarete gelen kardeşi ... kaydını yaptırdıktan sonra kendisine verilen ziyaretçi kartını görüş ... olmayan ...'a vererek görüşe almaya çalıştığı, cezaevi girişinde yapılan kimlik kontrolleri sırasında kişinin ... olmadığının anlaşıldığı, ziyarete alınmayarak dışarı çıkartılıp polise teslim edildiği belirtilmiştir.

3. 27.11.2014 tarihli kolluk yakalama tutanağında; olay günü saat 15.30 sıralarında cezaevinde güvenlik güçlerinin bulunduğu sırada cezaevi görevlilerinin ... isimli şahsın ...'a ait nüfus cüzdanı ile cezaevinde görüşe girdiğini ve şahsı tespit ettiklerini beyan ettikleri, ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanını şahıs ile birlikte görevlilere teslim ettikleri, şahsın gerekli işlemler yapılmak üzere polis merkezine götürüldüğü belirtilmiştir.

4. Sanıklar aşamalardaki savunmalarında üzerlerine atılı suçu kabul etmemişlerdir.

5.Mahkemece sanıklar hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık ...'ın, olay günü dayısının oğlu olan diğer sanık ... ile cezaevine gittiği, sanık ...'ın cezaevinde hükümlü olarak bulunan ağabeyi ... ile görüşmek amacıyla kendi kimlik bilgileri ile kayıt yaptırarak ziyaretçi kartını aldığı daha sonra da cezaevinden ayrıldığı, sanık ...'ın ayrılmasından sonra sanık ...'ın, sanık ...'ın ziyaretçi kartıyla ve onun kimlik bilgilerini söyleyerek görüş için girmek isterken görevlilerin şüphelenmesi üzerine yakalandığı, görüş için sanık ...'ın kayıt yaptırdığı sırada sanık ...'ın görevlilere yalan beyanının bulunmadığı,

sanık ...'ın eyleminin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun (5326 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "kimliği hakkında gerçeğe aykırı beyanda bulunmak" kabahatini oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Olay günü cezaevinde hükümlü olarak bulunan ağabeyi ... ile görüşmek amacıyla cezaevine giden sanık ...'ın kendi gerçek kimliğini cezaevi görevlilerine verip kaydını yaptırdıktan sonra ziyareti gerçekleştirmeden cezaevinden ayrıldığı ve savunmasının aksine sanık ...'la eylem birliği içinde hareket ettiği yönünde delil de mevcut olmadığından, unsurları yönünden oluşmayan resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli ve 2014/906 Esas, 2015/599 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, 1412 sayılı Kanun'un 321 ... maddesi uyarınca hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA;

ancak sanığın eylemine uyan 5326 sayılı Kanun’un 40 ıncı maddesinin birinci fıkrasında öngörülen idari para cezasının miktarına göre, aynı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde yazılı zamanaşımının, eylemin gerçekleştiği 27.11.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı Kanun'un 322 ve 5326 sayılı Kanun'un 24 üncü maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,