Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/10699 K.2023/9181

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, aldığı cezaların temyizen incelemesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 13.11.2014 tarihinde bir iş yerinin önünde şüpheli şahısların bulunduğunun ihbar edilmesi üzerine görevlilerin buraya gittiğinde iş yerinin ışıklarının açık ve içeriden sesler gelmesi üzerine kapının çalındığı, 155 polis ihbar hattını kendilerinin arayıp aramadıklarının sorulduğu esnada sanığın hızla görevlilere çarpmak suretiyle kaçmaya başladığı ve yan binanın duvarından atlayarak arka binanın bahçesine girdiği ve yapılan tüm aramalara rağmen yakalanamadığı,

olay yerinde masa üzerinde uyuşturucu madde olduğu düşünülen maddelerin görülmesi üzerine alınan arama kararına istinaden yapılan arama sonucunda eroin maddesi ve gri renkli hassas tartı ile sanığın kardeşi olan mağdura ait üzerine sanığın fotoğrafı yapıştırılmış vaziyetteki nüfus cüzdanının ele geçirildiği,

sanığın daha sonra 20.12.2014 tarihinde yakalandığında söz konusu nüfus cüzdanının kardeşine ait olup üzerindeki fotoğrafın kendisine ait olduğunu, yakalanmamak için söz konusu nüfus cüzdanını kullandığını kabul ettiği, bu suretle sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından kamu davaları açılmıştır.

2. Mahkemece, suça konu belge incelenerek aldatma niteliğinin bulunduğu, sanığın kardeşi olan mağdura ait kimlik bilgilerinin yazılı olduğu nüfus cüzdanının sanık tarafından fotoğraf değişikliği yapılmak suretiyle kullanıldığı, olay tarihinde de sanığın uyuşturucu madde ile ilgili hakkında soruşturma yapılmasını engellemek amacıyla mağdura ait nüfus cüzdanını kolluk görevlilerine bizzat vermese de kullanmak saikiyle kolluk görevlilerinin bulacağı şekilde olay yerinde bırakarak atılı suçları işlediği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararırına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.