Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/10895 K.2023/5025

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.09.2015 tarihli ve 2014/14 Esas, 2015/359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 ... ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, üzerine atılı suçu işlemediğine, cezanın haksız olduğuna, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü saat 10.30 sıralarında kolluk birimlerine ... plaka sayılı aracın uzun süredir sokak üzerinde park halinde olduğunun bildirilmesi üzerine kolluğun belirtilen yere gittiği ve aracın motor kaputunun açık olduğu görülerek motor ve şasi numarası sorgulandığında aracın gerçek plakasının ... olduğu ve İnegöl Vergi Dairesince hacizli ve yakalamalı olduğu tespit edilmiş, böylece ... plaka sayılı aracın plakaları sökülerek başka bir araca ait ... plaka sayılı orijinal plakaların takıldığı, bu suretle sanık ... hakkında temyiz dışı sanık ... ile birlikte bu eylemi gerçekleştirerek resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Kriminal raporda; inceleme konusu ... içerikli plakalar üzerinde bulunan soğuk mühür izlerinin orijinal mühür izleri olmaları nedeniyle inceleme konusu ... içerikli plakaların orijinal oldukları belirtilmiştir.

3. Sanık ... savunmasında; ... ve ... plaka sayılı araçların şahsına ait olduğunu belirterek üzerine atılı suçu kabul etmemiştir.

4. Tanık ... beyanında; 2012 yılının Mart ayında sanık ...'in babası vefat ettiğinden dolayı kendisinden yardım istediğini, bu sebeple sanık ...'e ait iş yerinde 1 hafta durduğunu, bu süre zarfında sanık ...'in gelerek sanık ...'e ait ... marka aracın anahtarını istediğini, sanık ...'in arabanın plakasını değiştireceğinden bahsettiğini ve anahtarı almasının ardından gittiğini söylemiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamına göre; ... plakalı araca başka bir araca tahsisli ... sayılı gerçek plakaların takıldığının anlaşılması karşısında; suç tarihinde 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 03.10.2016 tarih, 676 sayılı KHK ile değiştirilen 23 üncü maddesinin son fıkrasındaki “başka bir araca tescilli veya sahte plakayı takan veya kullananlar 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesine göre cezalandırılır” hükmünün yürürlüğe girmediği, sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 2918 sayılı Kanun'un 21 ... maddesine uygun bulunduğu gözetilmeden sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.09.2015 tarihli ve 2014/14 Esas, 2015/359 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle BOZULMASINA, ancak sanık lehine bulunan ve eylemine uyan 2918 sayılı Kanun'un 21 ... maddesinde öngörülen idari para cezasının miktarına göre 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde yazılı zamanaşımının, eylemin gerçekleştiği 08.05.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı Kanun'un 322 ve 5326 sayılı Kanun'un 24 üncü maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan,

5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,