Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/11195 K.2023/7930

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2015/1142 Esas, 2015/1231 Karar sayılı kararıyla; Sanık hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;hükmü temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Ana dosyada yargılanan sanıklardan Arslan Açıkel'in emniyet güçleri tarafından durdurulduğunda sahte sürücü belgesi ibraz ettiği, savunmasında sürücü belgesini kimlik fotokopisi, fotoğraf ve 2.000,00 TL para karşılığında...'tan aldığını,...'ın... isimli kişi aracılığıyla tanıştığı...'ya para vererek sürücü belgesini yaptırdığını beyan ettiği,...'un da olayı bu şekilde kabul ettiği,...'nun ise belgeleri ...'a verip sahte sürücü belgesini ondan temin ettiğini beyan ettiği; bu şekilde gerçekleşen olayda sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmış, temyiz incelemesine konu sanık ...'ın dosyası ana dosyadan tefrik edilerek hüküm kurulmuştur.

2. Sanık savunmasında; ana dosya sanığı...'yu tanıdığını ancak olayla bir ilgisi olmadığını, olay tarihinde cezaevinde olduğunu,...'ya neden iftira attığını sorduğunda kendisine işin içinden çıkamadığını o sebeple adını verdiğini söylediğini beyan etmiştir.

3. 13.05.2015 tarihli kriminal rapora göre sürücü belgesinin tamamen sahte oluşturulduğu, aldatma kabiliyetini haiz olduğu tespit edilmiştir.

4. Mahkemece sanığın eyleminin sübut ettiği kabul edilerek hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 28.09.2013 tarihinden 08.07.2014 tarihine kadar başka suçlardan tutuklu ana dosya sanığı...'nun, sanık ...'a belgeleri ve parayı vererek karşılığında sahte sürücü belgesi düzenlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın başka suçtan 28.09.2013 tarihininden 08.07.2014 tarihine kadar tutuklu olduğu da suçdan gözetildiğinde tüm dosya kapsamından sanığın yüklenen suçu işlediğine dair temyiz dışı sanık...'nun soyut beyanından başka mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığından beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle, hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2015/1142 Esas, 2015/1231 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,