Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/11450 K.2023/6383

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2014/454 Esas, 2015/504 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 208 inci maddesinin birinci fıkrası,62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkemece yeterli olmayan delille beraat kararı yerine mahkumiyet kararın verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... Topçu'nun kızının yasal süre içerisinde eşinin ve kendisinin rızası ile kürtaj olduğu, ancak sanığın hastaneden kızına ait olan hastane ( tedavi ) dosyasını alıp gittiği ve iade etmediği iddia olunmuştur.

2.Sanık savunmasında, suçu işlemediğini , özel hastaneden belge talep ettiğinde kendisine sahte belge verilmek istediğini bu sebeple orijinal belgeyi aldığını ve Esenyurt Kıraç Polis karakoluna teslim ettiğini savunmuştur.

3.Mahkeme tarafından, Esenyurt Kıraç Polis merkezine suça konu olayla ilgili sanığın herhangi bir müracaatının bulunup bulunmadığı sorulmuş, sanığın herhangi bir müracaatının olmadığı bildirilmiştir.

4.Mahkemece tüm dosya kapsamına dayanılarak sanığın özel belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçunu işlediği sabit görülerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 208 inci maddesindeki "gerçek bir özel belgeyi bozmak, yok etmek ya da gizlemek" suçunun oluşabilmesi için, özel bir belgenin içeriğindeki bilgilerin anlaşılamaz, kullanılamaz hale getirilmesi ile birlikte maddi varlığına dokunulmaksızın ondan faydalanma olanağının imkansız hale getirilmesi suretiyle bozulması veya belgenin maddi varlığına son verilerek yok edilmesi ya da belgenin bütünlüğüne dokunmaksızın hak sahibinin ondan yararlanmasını engelleyecek şekilde gizlenmesi gerekmektedir.

Failin bir belgeyi ortadan kaldırmak, bozmak veya gizlemekle elde etmek istediği sonuç, hak sahibinin o belgeden yararlanmasını engellemekten ibarettir. Nitekim, belge ortadan kalkınca veya bozulunca bu yararlanma olanağı kalmayacağından failin elde etmek istediği sonuç da gerçekleşecektir. Gerçek belgenin aslı ortadan kaldırılarak veya bozularak sonuç elde edildiğinde suç da tamamlanmış olur.

Belgenin bozulması, yok edilmesi veya gizlenmesinin amacı hak sahibinin suça konu belgeden yararlanmasının önlenmesidir. Diğer bir anlatımla bu suç, hak sahibinin o belgeden yararlanmasını engellemek amacıyla kanıt değeri taşıyan belgelerin ortadan kaldırılması, bozulması ya da gizlenmesi suretiyle oluşacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın kızının yasal süre içerisinde eşinin ve kendisinin rızası ile kürtaj olduğu, ancak sanığın hastaneden kızına ait olan hastane (tedavi) dosyasını alıp gittiği ve iade etmediğinden ibaret eyleminde; suça konu hastane dosyasının hastanenin hastaya ilişkin bilgilerden faydalanma ve bilgilere ulaşma olanağını ortadan kaldırıp kaldırmadığına ilişkin araştırma yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2014/454 Esas, 2015/504 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,