Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/1800 K.2019/3471

A)Sanık hakkında "özel belgede sahtecilik" suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın suça konu 12 adet senette bulunan kefil hanesine boşandığı eşi olan mağdur ...(......)'un ad ve soyadını yazarak yerine bilgisi ve rızası dışında imza atmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda;

dosya arasında fotokopileri bulunan ve kambiyo senedi vasfını taşıdıkları anlaşılan suça konu 15.04.2009 keşide tarihli üç adet senet ile dosya arasında bulunmayan ancak mahkemece 20.02.2014 tarihli duruşmada incelenip özellikleri duruşma tutanağına yazılan ve keşide tarihlerini içermemeleri nedeniyle kambiyo senedi vasfını taşımayan dokuz adet senedin kefil bölümlerinde yapılan sahteciliğin kül halinde ...... sayılı TCK'nin 204/1. maddesindeki resmi belgede sahtecilik suçu kapsamında kaldığı anlaşılmakla, bu hususun merciince veya hüküm açıklandığında değerlendirilebileceği mümkün görülmüştür.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, ...... sayılı Yasa ile değişik ...... sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanığın vaki temyiz isteminin CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının bu yönden merciince karara bağlanmak üzere incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B)Sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında ...... sayılı TCK’nin 204/1. maddesine göre belirlenen "2 yıl 6 ay" hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken sonuç cezanın "2 yıl 1 ay" hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak "1 yıl 13 ay" hapis cezası olarak eksik tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve ...... sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.