Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/2182 K.2023/1067

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı

Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2013/645 Esas, 2015/92 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1-Sanık ... atılı suçu işlemediğini, hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediğini belirtilerek hükmü temyiz edilmiştir. 2- Sanık ... atılı suçu işlemediği, hakkında verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek hükmü temyiz etmiştir. 3.Sanık ... müdafii; müvekkilinin atılı suçu işlemediğini, cezalandırılmasını gerektirir kesin, her türlü şüpheden uzak delillerin dosyada mevcut olmadığını, müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerekirken verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İstanbul Emniyet Müdürlüğü Özel Güvenlik Şube Müdürlüğünce yapılan denetimler sırasında sanık ...'a ait 81474 nolu Özel Güvenlik Kimlik Kartı'nın .... isimli şahısa ait olduğunun tespit edilmesi üzerine sanık ...'a ait kimlik kartı ve Özel Güvenlik Eğitim Sertifikasına el konularak alınan ekspertiz raporunda her iki belgenin de sahte olduğu ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğunun tespit edildiği, sanık ...'ın suç konusu belgeleri 4.250,00 TL para karşılığı sanıklar ..., ... ve ...'tan aldığını, parayı sanıklardan ...'a verdiğini ikrar ettiği böylece sanıkların üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanıklar atılı suçlamaları tevil yoluyla ikrar etmişlerdir.

3. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından 02.11.2013 tarihinde düzenlenen uzmanlık

raporuna göre ... adına düzenlenmiş 81474 kimlik belge numaralı özel güvenlik kimlik kartı ve ayrıca yine ... adına düzenlenen 48-325-1400 belge numaralı özel güvenlik eğitim sertifikasının tamamen sahte olduğu, sahte düzenlendiği ve aldatıcılık niteliğini haiz bulundukları belirtilmiş. 4. Mahkemece, sanıkların özel belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Sanıkların iştirak halinde sanık ... adına sahte özel güvenlik görevlisi kimlik kartı ve özel güvenlik eğitim sertifikası düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlendikleri iddia ve kabul edilen olayda; özel güvenlik görevlisi kimlik kartının 5188 Sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun‘un 12 nci maddesi uyarınca valilik tarafından verileceği ve bu nedenle resmi belge niteliği taşıdığı nazara alındığında sanıkların resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetleri yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de;

a. Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

b. Adli emanetin 2014/193 sırasına kayıtlı emanet eşyanın akıbeti hakkında bir karar verilmemesi

hukuku aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Bakırköy 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2013/645 Esas, 2015/92 Karar sayılı kararı kararına yönelik sanık ..., sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına