Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/3119 K.2020/2166

Bozma sonrası yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Aynı beyanname döneminde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK’nin 43/1. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak,

TCK’nin 62. maddesi uygulanmak suretiyle bulunan sonuç cezanın " 2 yıl 6 ay" hapis cezasına indirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2020 tarihinde Üye ...'ın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki değişik gerekçesi ile sair yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

DEĞİŞİK GÖRÜŞ

(2019/3119 Esas -2020/2166 Karar)

Dairemizin 2017/8632 Esas, 2020/1423 Karar sayılı 18.02.2020 tarihli kararına ilişkin yazdığımız değişik görüşümüzde ayrıntılı olarak izah ettiğimiz üzere;

Miktar ve tarihleri farklı, toplam tutarları 214.800,00 TL olan 5 adet sahte faturanın işletme hesabı defterine satın alınan mal bedeli karşılığında gider olarak farklı tarihlerde kayıt edilerek 2011 yılı Kurumlar vergisi beyannamesi ile Mart ve Ağustos ayları KDV beyannamesinde kullanıldığı iddia ve kabul edilen olayda;

Suça konu faturaların tamamının aynı beyanname döneminde birden fazla kullanılması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 43. Maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığına ilişkin sayın çoğunluğun bozma ve düzelterek onama düşüncesine katılmak mümkün değildir.

Şöyle ki;

Beyaznur Maden Limited Şirketi yetkilisi sanık ...'ın gerçek bir mal ve hizmet alışverişi bulunmadığı halde ... İnşaat adlı şirketinden aldığı toplam bedelleri 203.000,00 TL olan 03-11-22/08/2011 tarihli 3 adet faturayı 2011 yılı Ağustos ayı KDV beyannamesinde, ... Kömürcülük San.Tic.Ltd. Şirketinden aldığı toplam bedelleri 11.800,00 TL olan 2 adet faturayı 2011 Yılı Mart ayı KDV beyannamesinde kullandığı, suç konusu faturaların işletme hesabı defterine satın alınan mal bedeli karşılığında gider olarak yıl içerisinde ve farklı tarihlerde kayıt edilerek ayrıca 2011 yılı Kurumlar vergisi beyannamesinde kullandığı,

2 farklı mükelleften alınan tarih ve tutarları farklı her bir faturanın ayrı fiil ve konu olduğu da dikkate alındığında "aynı suçun bir takvim yılı içerisinde farklı vergi dönemleri ve işlemlerinde birden fazla işlenmesi" unsuru tam manası ile vardır.

Mahkemenin, sanık hakkında TCK'nin 43/1 maddesi hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, kararın "Onanması" gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun "hüküm fıkrasındaki TCK'nın 43/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılması" düşüncesine katılmıyorum. 05.03.2020