KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2019/336 E., 2022/13941 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2022
- Mahkemesi
- Karşıyaka 2. Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
1) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde; İzmir Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının vergi suçu raporu ve mütalaasında sanık ... hakkında 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında, sanık ...’ın sahte fatura düzenleme eylemine iştirak ettiği belirtilmesine rağmen Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 22/04/2014 tarihli iddianamesi ile adı geçen sanık hakkında yalnızca 2009 takvim yılından dava açıldığı anlaşılmakla;
Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna iştirak etme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;
ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,
2) Sanık Ferahat Gönültaş hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;
Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2019/336, K. 2022/13941, 5 Temmuz 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama