Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/3669 K.2019/10097

Yapılan duruşmaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında adli sicil kaydında yer alan Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13.12.2006 tarihli, 2006/307 esas ve 2006/1024 karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetine konu olan 765 sayılı TCK'nin 491/ilk (5237 sayılı TCK’nin 141/1) maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin 6352 sayılı Kanun ile değişik 163/3. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlendiğinin anlaşılması ve koşullarının bulunması durumunda "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi seçeneğinin öngörülmesi veya başka bir hırsızlık suçuna ilişkin ise 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına

alınması, sanığın adli sicil kaydında suç tarihi itibarıyla başkaca kayıt bulunmaması nedeniyle, 6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik CMK'nin 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten ve uyarlama yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre;

sanık hakkında sırf söz konusu ilam nedeniyle ve bu gerekçe ile CMK'nin 231 ve TCK'nin 51. maddelerinin uygulanmadığı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı ve TCK'nin 51. maddesi uyarınca hükmedilen hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceğinin yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,