Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/3758 K.2022/16603

... ... ...

1- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 27.07.2015 tarihinde tebliğ olunan hükmün, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 29.02.2016 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine, sanık ... hakkında 2008 takvim yılından kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanık ...’a yüklenen 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının, sanık ...’a yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlenme suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, sanık ...’a yüklenen 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının,

kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 28.10.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

3-Sanık ... hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yılından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanık hakkında açılan kamu davasında; sanık ...’ın sadece kağıt üstünde ortak olduğunu, işlemleri babası ...’in yürüttüğünü beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmemesi, ancak sanığın da belli dönemlerde şirkette ortak olması, dosya kapsamında karşıt incelemelerle ilgili araştırma yapıldığı halde yetkililer tespit edilip tanık olarak dinlenmedikleri ve imza ile yazıların aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılamamış olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) Suça konu faturalar temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanıklardan temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulmasından sonra diğer delillerle birlikte sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik inceleme ile karar verilmesi, yasaya aykırı,

3-Suçların sübutu halinde ise; hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,