Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/3950 K.2020/1885

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen "sahte fatura düzenleme" suçunun 213 sayılı Vergi Usul Kanun'un 359/b-1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, kesici son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 09.02.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;