Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/4185 K.2021/5744

5271 sayılı CMK’nin 231/8. fıkrası gereğince, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.01.2016 tarihinden deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun işlendiği 15.10.2016 tarihine kadar dava zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz nedenlerinin reddine; ancak:

1-Sanık hakkında hüküm kurulan 16.09.2019 tarihli duruşmada, duruşma tutanağında duruşmaya gelen olmadığı yazıldığı halde sanığa son söz verilip beyanının alındığının da anlaşılması karşısında; sanığın duruşmada bulunup bulunmadığı hususunda çelişki oluşturacak şekilde düzenlenen duruşma tutanağının 5271 sayılı CMK’nin 221. maddesine aykırı olacak şekilde düzenlenmesi,

2-Sanık hakkında Sultanbeyli 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17/11/2011 tarih 2011/1998 Esas 2007/601 Karar sayılı kararı ile TCK’nin 204/1, 62. maddeleri gereğince verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK’nin 51. maddesi gereğince ertelendiği, hükmün yalnızca sanık tarafından temyizi üzerine CMK’nin 231. maddesi yönünden değerlendirilmesi gerekçesi ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeni ile mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına ve ertelenmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmış ise de.

Ceza Genel Kurulu’nun 03/04/2018 tarih 2018/13 Esas 2018/134 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığın 1412 sayılı CMUK’nin 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nin 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,