Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/5667 K.2021/9776

1)Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen şirketler hakkında UYAP üzerinde yapılan araştırmada KDV hariç 85.663 TL değerinde fatura aldığı ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davada mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın, dairemizin 09.04.2019 tarihli 2016/7094 Esas ve 2019/3648 Karar sayılı ilamıyla onandığı anlaşılmakla, mahkemenin mahkumiyet yönündeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki eksik araştırma ve inceleme nedeniyle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;