Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/616 K.2022/1904

1) Sanık hakkında borcuna karşılık katılana sahte çek gönderdiği ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında söz konusu çeki kendisinin göndermediğini, katılan şirket tarafından kendisinden borçların teyidi amacıyla imzalı ve kaşeli boş bir kağıt istendiğini, kendisinin de otobüs firması ile imzalı ve kaşeli boş kağıdı katılan firmaya gönderdiğini, kağıt üzerindeki yazıların kendisine ait olmadığını, katılan firma çalışanı.... isimli kişinin yazıyı kendisinin yazdığını söylediğini, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmesi,

sahte çek üzerinde sanığın ortağı olduğu firmaya ait herhangi bir kaşenin bulunmaması, katılanın alınan ifadesinde çekin kendilerine kargo yolu ile geldiğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu dikkate alınarak suça konu belgenin celp edilerek incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması, aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığının tartışılması,

sanık tarafından verildiği iddia edilen belge üzerindeki yazıların sanığa, katılana ya da sanığın ifadesinde adı geçen ...’ya ait olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu aldırılması, ...’nın tanık olarak beyanına başvurulması, yine çekte ciranta olarak görünen ....

Otomotiv yetkilisinin tanık olarak beyanına başvurulması ve söz konusu çeki kimden hangi ticari ilişki karşılığında aldığının ve kime hangi ticari ilişki karşılığında verdiğinin sorulması, katılandan çekin hangi kargo şirketi aracılığı ile kendisine gönderildiğinin sorulması ve buna ilişkin varsa belgelerini ibraz etmesinin istenmesi ve sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Adli Emanete kayıtlı suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanması yerine, 5237 sayılı TCK'nin 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

b) Sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasına rağmen, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

c) Sanığın adli sicil kaydında, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 1995/223 Esas ve 2005/183 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet kararının yerine getirme tarihinin 14.08.2009 olması nedeniyle silinme koşullarının oluşmadığı ve bu nedenle ertelemeye engel olduğu gözetilmeden, TCK’nin 51. maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine karar verilmesi,

d) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,