Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/6280 K.2023/8630

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/387 Esas, 2015/901 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na (213 sayılı Kanun) aykırılık suçundan açılan kamu davalarının reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği özetle, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının mükerrer olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Temyize konu işbu davada, Terme Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2015 tarihli ve 2015/342 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kamu davası açıldığı, mükerrer olduğu kabul edilen Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/172 Esas sayılı davasına konu Terme Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2013 tarihli ve 2013/245 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu ile sahte fatura düzenleme suçunun birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu,

iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, dolayısıyla her iki davanın mükerrer olmadığı dikkate alınarak, yargılamaya devamla davanın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken, isabetsiz gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 01.09.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/387 Esas, 2015/901 Karar sayılı yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,