Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/6625 K.2023/1538

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2012 tarihli ve 2012/604 Esas, 2012/757 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 18.07.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2014 tarihli ve 2014/375 Esas, 2014/526 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 16.10.2013 tarihinde işlediği, tehdit suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu karar temyiz edilmeden kesinleşerek iş bu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

3. Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2015 tarihli ve 2015/154 Esas, 2015/315 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyizi; hükmün bozulması talebine ilişkindir. 2. Cumhuriyet savcısının temyizi; sanığın eyleminin 5809 sayılı Kanun kapsamında kaldığı bu nedenle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının (son) cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.07.2012 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 16.10.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu ve suç tarihinin suça konu abonelik sözleşmesinin düzenlendiği 18.02.2010 olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçu olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek sanığa isnat edilen bu suçun uzlaşma kapsamına alınmış olması,

6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 üncü maddesinin 24 üncü ve 25 inci fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 nci ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında, tehdit suçu yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2015 tarihli ve 2015/154 Esas, 2015/315 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,