Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/6717 K.2022/14293

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; belgede sahtecilik suçlarında aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu gözetilerek 5271 sayılı CMK'nin 217/1. maddesi de dikkate alınıp, suça konu nüfus cüzdanı aslının duruşmaya getirtilerek denetime olanak verecek şekilde dosya içine konularak incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve aldatma niteliği olup olmadığının belirlenerek kararda tartışılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Ergani Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2014 tarih ve 2014/630 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında TCK'nin 204/1, 268 ve 53. maddelerinin uygulanması istenerek kamu davası açıldığı ve iddianamede tekerrür ile ilgili sevk maddesi yer almadığı halde, 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden veya yüzüne karşı adli sicil kaydı da okunmadan TCK’nin 58. maddesi uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3- Kabule göre de;

a)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2013 tarihli ve 2000/8-151/304 sayılı kararında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği ve 5237 sayılı TCK'nin 58/5 hükmü gereğince 18 yaşını doldurmadan işlenen suçların tekerrüre esas alınamayacağı gözetilneden mahkemece tekerrür uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında Bergama Çocuk Mahkemesinin 2008/178 Esas ve 2009/88 Karar sayılı ilamına yer verilmiş olması yasaya aykırı,

b)TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,