Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/6858 K.2023/6777

Sanık müdafiinin beraat hükmüne yönelik temyiz isteği bakımından; sanık hakkında elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile almak suretiyle hırsızlık suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği ve sanık müdafinin sanık hakkındaki beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık müdafinin mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteği bakımından; hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2015/558 Esas, 2015/693 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 206 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü ile 58 inci maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile almak suretiyle hırsızlık suçundan ise 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii sanık hakkındaki hükümleri temyiz etmek istediğine dair süre tutum dilekçesi vermiş olup, gerekçeli karar tebliğinden sonra başkaca dilekçe vermemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, 06.06.2015 tarihinde başka bir hırsızlık soruşturması kapsamında yakalandığı ve polis memurlarına nüfus cüzdanı ibraz etmeksizin kendisini ... olarak tanıttığı, 25.05.2015 tarihinde katılan ...'un da bileziğinin aynı şekilde çalınması nedeniyle katılan ...'a da teşhis işlemi yaptırıldığı ve katılanın sanığı teşhis ettiği, sanığın katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle kollukta ve savcılıkta ...'ya ait kimlik bilgileriyle şüpheli sıfatıyla ifade verdiği ve yapılan parmak izi incelemesi neticesinde ise gerçek kimlik bilgilerinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında ...'nın kimlik bilgilerini kullandığı doğrulamış ise de üzerine atılı hırsızlık suçlamasını kabul etmemiştir.

3. Mahkemece, sanık hakkında elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile almak suretiyle hırsızlık suçundan sanığın savunmasının aksini atılı suçu işlediğine ilişkin kesin, inandırıcı ve somut delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan ise mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Elde veya Üstte Taşınan Eşyayı Özel Beceri İle Almak Suretiyle Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Ön inceleme bölümünün birinci paragrafında belirtildiği üzere sanık müdafinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Resmi Belgenin Düzenlenmesinde Yalan Beyan Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

1. 5237 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesindeki "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunun oluşabilmesi için, sanığın açıklamaları üzerine oluşturulan resmi belgenin, bu beyanın doğruluğunu ispat edici bir güce sahip olması gereklidir. Beyanı alan memur bu beyanın doğruluğunu araştırıp tahkik etmek ve daha sonra edindiği kanaate göre resmi belgeyi düzenlemek durumunda ise, bir başka ifade ile resmi belge sadece sanığın beyanına göre değil de memur tarafından yapılacak inceleme sonucuna göre meydana getirilmekte ise maddede tanımlanan suç oluşmayacaktır.

5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşması için; failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması, aynı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan “iftira” suçunun oluşması için ise, yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunmak suretiyle işlemediğini bildiği halde hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat etmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; sanığın, görevli polis memurlarına hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla kendisini ... ismiyle tanıttığı ve bu kişiye ait kimlik bilgileriyle kollukta ve Savcılıkta şüpheli sıfatıyla ifade verdiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin seri muhakeme usulüne tabi olan 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan ''başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçundan mahkûmiyetine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre; sanığa isnat edilen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan dolayı kurulan hükümde, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 23 ve 24 üncü maddeleri ile düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 250 ve 251 inci maddelerindeki "Seri Muhakeme Usulü” ve “Basit Yargılama Usulü"nün uygulanmasıyla ilgili olarak,

7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendi ile "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklinde sınırlama getirilmiş ise de; hükümden sonra,

16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli, 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden.

02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli, 2020/87 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Elde veya Üstte Taşınan Eşyayı Özel Beceri İle Almak Suretiyle Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2015/558 Esas, 2015/693 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Resmi Belgenin Düzenlenmesinde Yalan Beyan Suçundan Kurulan Hükme Yönelik

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2015/558 Esas, 2015/693 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,