Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/7055 K.2022/11538

Sanık yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda bildirdiği adresinde 31.07.2014 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca muhtara tebliğ edildiği, ancak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi ve muhatabın adresinde bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiğini düzenleyen Tebligat Yönetmeliğinin 30/1. maddesi hükümlerine aykırı olarak muhatabın adreste bulunmama sebebine dair mevzuata uygun açıklama bulunmayan ve komşu imzası veya imzadan imtina beyanı da yer almayan aynı zamanda MERNİS adresi de olan bilinen en son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine uygun tebligat çıkartılmadan,

doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın bu nedenle usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,