Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/7056 K.2023/960

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2013/812 Esas, 2015/279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, cezayı hak etmediğine ve beraatini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Cezaevi firarisi olması nedeniyle hakkında arama kaydı bulunan sanığın, yakalanmamak için kardeşi Mustafa Özgüroğlu'na ait nüfus cüzdanını bilgisi dışında alarak Mustafa Özgüroğlu'na ait fotoğrafı söküp yerine kendi fotoğrafını yapıştırarak kullanmakta olduğu, olay tarihinde ihbar üzerine kolluk kuvveti tarafından yakalandığında üzerinde bulunan suça konu nüfus cüzdanını kolluk görevlilerine teslim ettiği anlaşılmaktadır.

2. Sanık suçunu ikrar etmiştir.

3. Kriminal rapor ile, suça konu nüfus cüzdanının üzerinde bulunan fotoğrafın, daha önce bu bölümde bulunan fotoğrafın sökülmesinden sonra yapıştırılmış olduğu, fotoğraf değişikliği suretiyle gerçekleştirilen sahtecilik işleminin aldatma niteliği bulunduğunun belirlendiği görülmüştür.

4. Mahkeme tarafından da suça konu belge aslı getirtilerek incelenmiş ve aldatıcılık tespiti yapılarak sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına ilişkin temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

5. Suça konu sahte nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği ve denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Ümraniye (Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin (İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesinin) 10.11.2008 tarihli ve 2007/536 Esas, 2008/1806 Karar sayılı kararı ile kilitlemek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçundan 2 yıl 4 ay mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.05.2015 tarihli,

2015-10107/32064 sayılı kanun yararına bozma yoluna gidilmediğine ilişkin görüşü karşısında söz konusu hükmün ya da adli sicil kaydına göre Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2008 tarihli ve 2005/930 Esas, 2008/476 Karar sayılı kararı ile suç uydurma suçundan 1 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin hükmün tekerrür uygulamasına esas alınması hususlarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2013/812 Esas, 2015/279 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,